Επεμβατική θεραπεία

Stent κατά της στυτικής δυσλειτουργίας: Πότε εφαρμόζεται και πότε έχει επιτυχία;

Stent κατά της στυτικής δυσλειτουργίας: Πότε εφαρμόζεται και πότε έχει επιτυχία;
Αθήνα

Γράφουν οι Κωνσταντίνος Ρόκκας* και Νικόλαος Ιωακειμίδης**

Η στυτική δυσλειτουργία αποτελεί σύμπτωμα γενικευμένης αθηρωματικής νόσου και σχετίζεται στενά με τη στεφανιαία νόσο. Τα τελευταία 5 χρόνια γίνεται προσπάθεια να εφαρμοστεί η επεμβατική μέθοδος που χρησιμοποιείται ευρέως για τη διάνοιξη των αποφραγμένων στεφανιαίων αρτηριών για τη θεραπεία της αγγειακής αιτιολογίας στυτικής δυσλειτουργίας. 

Στη μέθοδο αυτή, ένα stent, δηλαδή ένας κύλινδρος από μεταλλικό πλέγμα, παρόμοιος με αυτούς που χρησιμοποιούνται για την αγγειοπλαστική στις αρτηρίες της καρδιάς, εισάγεται μέσα  στην εσωτερική αιδοιική αρτηρία, η οποία  τροφοδοτεί με αίμα τα σηραγγώδη σωμάτια του πέους.

Το stent τοποθετείται με τη βοήθεια ενός καθετήρα -ενός εύκαμπτου καλώδιου με εργαλεία και μια κάμερα στην άκρη- ο οποίος εισάγεται σε μια αρτηρία στο μηρό και κατευθύνεται μέχρι την πυελική  χώρα, όπου φουσκώνει ένα «μπαλόνι» και ανοίγει η ένοχη βλάβη στην αρτηρία πριν τοποθετηθεί το stent.

Σε ποιούς ασθενείς απευθύνεται;         

Η αγγειοπλαστική της αιδοιικής αρτηρίας απευθύνεται δυνητικά στους ασθενείς μέσης ηλικίας με παράγοντες κινδύνου, μακροχρόνια γενικευμένη αθηρωματική νόσο και στυτική δυσλειτουργία, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στους αναστολείς της 5-φωσφοδιεστεράσης (σιλδεναφίλη, ταδαλαφίλη, βαρδεναφίλη, ή αβαναφίλη) που ως γνωστό αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής. Οι σοβαρές στενώσεις στην αιδοιική αρτηρία οδηγούν σε σημαντική  μείωση της παροχής αίματος στα σηραγγώδη σωμάτια  ανεξαρτήτως της αγγειοδιασταλτικής ικανότητας των μικρών αρτηριών του πέους.

Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν την επιτυχή έκβαση της θεραπείας;           

Ιδιαίτερη σημασία για την αποτελεσματικότητα της επεμβατικής αντιμετώπισης στους ασθενείς αυτούς έχει η μη αιματηρή απεικόνιση με ακρίβεια των στενώσεων στο αρτηριακό δίκτυο που αιματώνει το πέος. Η απεικόνιση με αξονική αγγειογραφία των αρτηριών της πυέλου  αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη σωστή επιλογή των ασθενών με εντοπισμένη εστιακή αγγειακή βλάβη  που θα οφεληθούν από την επεμβατική θεραπεία. Η συσχέτιση της βαρύτητας της στυτικής δυσλειτουργίας  με την εντόπιση και έκταση των αγγειακών βλαβών θα οδηγήσει  στην αποτελεσματική και ασφαλή αντιμετώπιση.

Στη μελέτη PERFECT-2 που δημοσιεύεται αυτό το μήνα στο περιοδικό Journal of  Endovascular Therapy η αγγειοπλαστική στενωτικών βλαβών μετά από ενδελεχή απεικονιστικό έλεγχο με τη βοήθεια αξονικής αγγειογραφίας πραγματοποιήθηκε με ασφαλή τρόπο και είχε αρκετά ενθαρρυντικά αποτελέσματα όσον αφορά τη βελτίωση της στυτικής δυσλειτουργίας  στον ένα χρόνο παρακολούθησης. Παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητα της θεραπείας μακροχρόνια  επηρεάζεται και από τη λειτουργική ικανότητα των μικρότερων σε διάμετρο αρτηριών περιφερικότερα και από τη συνύπαρξη φλεβικής αποφρακτικής νόσου στο αγγειακό δίκτυο του πέους.

* Ο Κωνσταντίνος Ρόκκας, Χειρούργος Ουρολόγος-Ανδρολόγος, είναι υποψήφιος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, επιστημονικός συνεργάτης της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής, πρώην Ταμίας της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας και μέλος σημαντικού αριθμού επιστημονικών εταιρειών.

**Ο Νικόλαος Ιωακειμίδης είναι Καρδιολόγος, επιστημονικός συνεργάτης της Α' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής.

health.in.gr

Σεξουαλική Υγεία:  Περισσότερα Θέματα