Συνέντευξη στο in.gr

Sven Schippling: Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι πια μια αντιμετωπίσιμη ασθένεια

Sven Schippling: Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι πια μια αντιμετωπίσιμη ασθένεια
Ο Δρ Δρ Schippling, είναι πρωτοπόρος στην έρευνα της Κλινικής Νευροανοσολογίας και συγκεκριμένα στον τομέα της Πολλαπλής Σκλήρυνσης (Πηγή φωτο: Μαίρη Μπιμπή)  
Καλαμάτα
Στο 28ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, που διεξήχθη στην Καλαμάτα (8-11 Ιουνίου), βρέθηκε ο Sven Schippling, επικεφαλής του Τμήματος Νευροανοσολογίας και Κλινικής Έρευνας για την πολλαπλή σκλήρυνση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης. Στο περιθώριο του συνεδρίου μίλησε στο in.gr για τις θεραπευτικές εξελίξεις που αφορούν στη νευροεκφυλιστική ασθένεια, δίνοντας το αισιόδοξο μήνυμα ότι «η πολλαπλή σκλήρυνση είναι πια μια αντιμετωπίσιμη ασθένεια χάρη στην έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή».

Ο Δρ Schippling, πρωτοπόρος στην έρευνα της Κλινικής Νευροανοσολογίας και συγκεκριμένα στον τομέα της Πολλαπλής Σκλήρυνσης και της Οπτικής Νευρομυελίτιδας, παρουσίασε στο ετήσιο συνέδριο, που διοργάνωσε η Ελληνική Νευρολογική Εταιρεία, στοιχεία από την κλινική εμπειρία της καθ’ ημέρα χρήσης του φουμαρικού διμεθυελεστέρα σε πάσχοντες από πολλαπλή σκλήρυνση.

Στην Ελλάδα, ήδη περισσότερα από 2.000 ασθενείς με Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση, τη συχνότερη μορφή της νόσου, λαμβάνουν την από του στόματος θεραπεία (χάπι) που μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπής, τόσο σε νεοδιαγνωσμένους, όσο και σε πάσχοντες που έχουν λάβει στο παρελθόν νοσοτροποποιητική θεραπεία. Ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας αντιμετωπίζει την Πολλαπλή Σκλήρυνση μέσω της ενεργοποίησης του μονοπατιού Nrf2, παρότι ο ακριβής μηχανισμός δράσης δεν είναι ακόμα γνωστός. Το μονοπάτι παρέχει στα κύτταρα του σώματος τον τρόπο να αμυνθούν ενάντια στη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες που προκαλούνται από νοσήματα, όπως η Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Δρ Schipplin, τα μέχρι σήμερα στοιχεία από τη χρήση του φουμαρικού διμεθυλεστέρα σε πραγματικές συνθήκες συνηγορούν με αυτά των κλινικών μελετών;

Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών, λόγω των πολύ προσεκτικά επιλεγμένων δειγμάτων ασθενών, δεν μπορούν να επαναληφθούν στην καθ’ ημέρα ιατρική πρακτική. Και αυτό διότι στην καθημερινότητα δεν έχουμε την πολυτέλεια του προσεκτικού σχεδιασμού και υλοποίησης μιας κλινικής μελέτης, αλλά επειδή η Πολλαπλή Σκλήρυνση είναι μια χρόνια νόσος, είναι σημαντικό να βασιζόμαστε σε παρατηρήσεις που κάνουμε σε πραγματικό χρόνο, είτε με τη διαρκή συστηματική παρακολούθηση του ασθενή, είτε βάσει των δεδομένων από διαγνωστικές εξετάσεις, όπως η MRI εγκεφάλου. Στην περίπτωση του φουμαρικού διμεθυλεστέρα, τα καλά αποτελέσματα των κλινικών μελετών επαναλαμβάνονται στις πραγματικές συνθήκες, ενώ σε υποομάδες ασθενών παρατηρούμε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα από αυτά των κλινικών μελετών. Δηλαδή, μειώνει τις υποτροπές, επιβραδύνει την εξέλιξη της αναπηρίας και μειώνει τον αριθμό των εγκεφαλικών βλαβών που προκαλεί η ασθένεια, ιδιαίτερα σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς και σε ασθενείς που άλλαξαν θεραπεία σε πρώιμο στάδιο της Υποτροπιάζουσας-Διαλείπουσας Πολλαπλής Σκλήρυνσης.

Και σε ότι αφορά την ποιότητα ζωής των ασθενών, ισχύουν όντως τα καλά αποτελέσματα των κλινικών μελετών;

Ναι, η ανεκτικότητα και οι ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως για παράδειγμα οι εξάψεις και τα γαστρεντερικά συμπτώματα, δεν διαφέρουν σε πραγματικές συνθήκες, από τα ποσοστά που έχουν καταγραφεί στο σύνολο των κλινικών μελετών. Επίσης, δεν παρατηρήσαμε να διακόπτουν τη θεραπεία ή να αλλάζουν φάρμακο περισσότεροι ασθενείς, από εκείνους που συμμετείχαν στις ελεγχόμενες συνθήκες χορήγησης. Και σ’ αυτό βοηθά φυσικά καθοριστικά το γεγονός ότι πρόκειται για μια από του στόματος θεραπεία. Όπως γνωρίζετε, για αρκετά χρόνια οι διαθέσιμες θεραπείες ήταν σε ενέσιμη μορφή, όπως εξακολουθεί να συμβαίνει και σήμερα για πολλά σκευάσματα που στοχεύουν στον έλεγχο της Πολλαπλής Σκλήρυνσης. Ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας, συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων θεραπειών που είναι σε μορφή δισκίου, και για μια χρόνια νόσο προφανώς είναι μεγάλη πρόοδος να μην χρειάζεται να τρυπιέσαι και απλώς να καταπίνει ένα χάπι μια ή δυο φορές την ημέρα. Επίσης, διευκολύνει την καθημερινότητα του ασθενή, όταν αυτός για παράδειγμα θέλει να ταξιδέψει. Μην ξεχνάτε ότι η Πολλαπλή Σκλήρυνση αφορά νέα άτομα, που βρίσκονται στην πιο δραστήρια φάση της ζωής τους. Οπότε, οτιδήποτε απλοποιεί τη θεραπεία αυξάνει και τη συμμόρφωση του ασθενή, βελτιώνοντας παράλληλα τις πιθανότητες για ένα καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Πολύ ενθαρρυντικά αυτά που λέτε. Κατά τη γνώμη σας, τι θα πρέπει να έχουν πάντα κατά νου γιατροί αναφορικά με τη θεραπεία της Πολλαπλής Σκλήρυνσης, γενικά;

Το μήνυμα που θα ήθελα να στείλω στους συναδέλφους μου είναι «αντιμετωπίστε, όσο πιο αποτελεσματικά και έγκαιρα μπορείτε, τη νόσο. Μην την αφήνετε να πάρει τον έλεγχο. Αλλάξτε θεραπευτικό σχήμα, αν έχετε την παραμικρή ένδειξη υποτροπής, αφού έχουμε πλέον απτά κλινικά δεδομένα ότι μια υποτροπή που εντοπίζεται στην MRI, ακόμα κι αν δεν έχει δώσει εμφανή συμπτώματα στον ασθενή, είναι πραγματική υποτροπή. Άρα, διαγνώστε εγκαίρως την ασθένεια και χορηγείτε πάντα αποτελεσματικά φαρμακευτικά σχήματα. Αν το πρώτο δεν πιάσει, προχωρήστε στο επόμενο και φυσικά έχετε πάντα την MRI ως ‘οδηγό’ σας στην διαχείριση της Πολλαπλής Σκλήρυνσης».

Πιστεύετε ότι είμαστε αρκετά κοντά στην εποχή που θα μιλάμε για πλήρη ίαση της ασθένειας;

Θα το ήθελα πολύ. Αλλά δε νομίζω ότι θα συμβεί σχετικά σύντομα. Δεν είμαι καν βέβαιος ότι θα ζήσω για να το δω αυτό. Θα συνεχίσουμε, όμως, την προσπάθεια της διάγνωσης της Πολλαπλής Σκλήρυνσης στο αρχικό της στάδιο και τον σχεδιασμό θεραπειών, ανεκτών από το ανοσοποιητικό σύστημα. Όμως, ακόμα και με τις υπάρχουσες θεραπείες αναμένεται να έχουμε ασθενείς που δεν θα έχουν δραστηριότητα της νόσου για 10-15 χρόνια. Σε μια χρόνια νόσο, όπως η Πολλαπλή Σκλήρυνση, όταν δεν έχεις κλινικά συμπτώματα και δραστηριότητα της νόσου στην MRI για 10-15 χρόνια, τότε μπορούμε να μιλάμε για ίαση. Ή κάποιος άλλος θα μπορούσε να ορίσει την κατάσταση αυτή ως πλήρη ύφεση ή σίγαση της ασθένειας. Οπότε, υπό αυτή την έννοια, μάλλον, δεν απέχουμε πολύ από τη θεραπεία της Πολλαπλής Σκλήρυνσης, ειδικά σε μεμονωμένους ασθενείς και όχι στο σύνολο των πασχόντων. Γιατί πάντα θα πρέπει να αναζητάμε το κατάλληλο θεραπευτικό σχήμα για τον κατάλληλο ασθενή. Εξάλλου, προσπαθούμε να εξατομικεύσουμε τη θεραπεία ανάλογα με τον τρόπο ζωής του κάθε ασθενή.

Μέχρι την επίτευξη της οριστικής ίασης, οι ασθενείς, λοιπόν, θα πρέπει να θυμούνται ότι πρόκειται πλέον για μια χρόνια νόσο και όχι για μια ασθένεια που τους οδηγεί στον θάνατο, σωστά;

Απολύτως. Η Πολλαπλή Σκλήρυνση είναι πια μια αντιμετωπίσιμη ασθένεια. Και υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι σε 15-20 χρόνια από τώρα, με όλα τα καινοτόμα φάρμακα που θα έχουμε την διάθεσή μας στο κοντινό μέλλον, σίγουρα οι ασθενείς θα έχουν ουσιαστικά καλύτερη πρόγνωση. Οπότε, σίγουρα δεν πρέπει να την έχουμε στο μυαλό μας ως μια θανατηφόρο νόσο.

Μαίρη Μπιμπή

health.in.gr

Διάφορα:  Περισσότερα Θέματα