Σύμφωνα με 3 ελληνικές μελέτες

Διαβήτης: Ακριβότερα τα νέα φάρμακα αλλά εξοικονομούν πόρους για τα συστήματα υγείας

Διαβήτης: Ακριβότερα τα νέα φάρμακα αλλά εξοικονομούν πόρους για τα συστήματα υγείας
Η διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη έχει τελικά πολλές περισσότερες προεκτάσεις, από τη θεραπεία του ασθενή και την πρόληψη των επιπλοκών της νόσου. Όπως προκύπτει από τρεις ελληνικές μελέτες η νόσος δεν επιβαρύνει μόνο τη σωματική υγεία των πασχόντων, αλλά έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Συνεπώς, η επιλογή της κάθε φορά αποτελεσματικής αγωγής δεν θα πρέπει να γίνεται με μοναδικό γνώμονα το κόστος.

Συγκεκρμένα, η μελέτη HERCULES («Κόστος πάθησης των Ρυθμισμένων vs Αρρύθμιστων ασθενών με Διαβήτη Τύπου ΙΙ στην Ελλάδα») αναδεικνύει ότι εκτός από το προφανές άμεσο φαρμακευτικό κόστος του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ, υπάρχει και το έμμεσο που δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο. Τα έμμεσα κόστη προέρχονται από τις μακροχρόνιες επιπλοκές, τις ανεπιθύμητες ενέργειες των αγωγών, όπως η υπογλυκαιμία και τις συν-νοσηρότητες που φαίνεται ότι αυξάνουν σημαντικά το συνολικό κόστος. Οι προαναφερθέντες παράγοντες συνδέονται επίσης με απώλεια παραγωγικότητας λόγω νοσηλειών, αναπηρίας ή θανάτου που επηρεάζουν σημαντικά τις δαπάνες στα κοινωνικο-ασφαλιστικά συστήματα.

Επιπλέον, η μελέτη HYPO (Επιδημιολογική μελέτη για την αξιολόγηση της συχνότητας της υπογλυκαιμίας και την επίδρασή της στην ποιότητα ζωής στο Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου ΙΙ), στην οποία συμμετείχαν πάνω από 6.000 ασθενείς, εστίασε στη συχνότητα της υπογλυκαιμίας και τις επιπτώσεις της στην ποιότητα ζωής των ασθενών αλλά και στην καλύτερη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ.

Στη μελέτη αυτή φάνηκε ότι τα παλαιοτέρα φάρμακα όπως οι σουλφονυλουρίες προκαλούν συχνότερα υπογλυκαιμίες και επηρεάζουν αρνητικά τόσο την ποιότητα ζωής όσο και την ρύθμιση των ασθενών. Αντίθετα, η μετφορμίνη και τα νέα καινοτόμα φάρμακα που έχουν στη διάθεσή τους οι γιατροί τα τελευταία χρόνια προκαλούν σπανιότερα υπογλυκαιμίες και αύξηση του σωματικού βάρους ενώ βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών σε σχέση με τις παραδοσιακές αγωγές.

Συγκεκριμένα, η ανάλυση κόστους-αποτελεσματικότητας της βιλνταγλιπτίνης σε σύγκριση με τη συλφουνυλουρία, απέδειξε πως η βιλνταγλιπτίνη παρότι έχει υψηλότερη τιμή από την γλιμεπιρίδη, είναι αποτελεσματικότερη τόσο ως προς τη θεραπεία της νόσου, όσο και ως προς τη σχέση κόστους-αποτελεσματικόττηας για το εθνικό σύστημα υγείας. Συνεπώς, η τιμή του φαρμάκου από μόνη της δεν μπορεί να αποτελεί παράγοντα επιλογής ή αποκλεισμού μιας θεραπείας αν δεν έχει προηγουμένως ληφθεί υπόψη ο λόγος κόστους-αποτελεσματικότητας.

Τέλος, η μελέτη LESS αναδεικνύει τη σημασία που έχει η επιλογή της θεραπείας για τα χρόνια νοσήματα, δεδομένου ότι η συμμόρφωση του ασθενούς και η τήρηση της συνιστούν προσδιοριστικό παράγοντα της σταθεροποίησης του ασθενούς, της αποφυγής της εξέλιξης της νόσου και της εμφάνισης επιπλοκών και τελικά της επιβάρυνσης του συστήματος υγείας με πρόσθετη δαπάνη για την αντιμετώπιση των επιβαρυμένων αυτών περιστατικών.

Η μελέτη LESS είχε σκοπό να εντοπίσει την ύπαρξη τυχόν διαφορών στη συμμόρφωση των ενήλικων ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ σε θεραπεία ελεύθερου συνδυασμού, έναντι θεραπείας σταθερού συνδυασμού και να αξιολογήσει την επίπτωση της τυχόν διαφοράς στη συμμόρφωση των ασθενών στην εν γένει πορεία της νόσου. Όπου εμφανίζεται στατιστικά σημαντική διαφορά στη συμμόρφωση των ασθενών με ένα χάπι σε σχέση με την ομάδα του ελεύθερου συνδυασμού.

health.in.gr