Συνέντευξη ειδικών στο in.gr

Το νέο στοίχημα γιατρών και ασθενών στη διαχείριση του Διαβήτη

Το νέο στοίχημα γιατρών και ασθενών στη διαχείριση του Διαβήτη
Η γρήγορη ρύθμιση του ασθενή για την καλύτερη προστασία της καρδιαγγειακής υγείας του και η επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού σχηματος αποτελεί το νέο στοίχημα γιατρών και πασχόντων, ως προς την αντιμετώπιση του διαβήτη, ανεξαρτήτως τύπου.

Κατά τη διάρκεια των πενθήμερων εργασιών του ετήσιου συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρίας για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD 2017) στη Λισσαβόνα, η πλειοψηφία των νέων μελετών που παρουσιάστηκαν αφορούσε στην ταχεία ρύθμιση του ασθενή με τα νέα συνδυαστικά θεραπευτικά σχήματα ώστε να επιτευχθή η βέλτιστη καρδιαγγειακή προστασία. 

«Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 και 2, πλέον ζουν πολλά χρόνια και συνήθως διαγιγνώσκονται εγκαίρως. Το στοίχημα, λοιπόν, για εμάς τους γιατρους είναι να τους ρυθμίσουμε γρήγορα και ανάλογα με τις εξατομικευμένες ανάγκες του καθενός ώστε να μειώσουμε τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως το έμφραγμα, το εγκεφαλικό επεισόδιο, τα διαβητικά έλκη, η νεφρική ανεπάρκεια και η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, μεταξύ άλλων, στο εγγύς και απώτερο μέλλον. Διεθνή στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι το 70% των διαβητικων ανω των 65 ετων θα πεθανουν απο καρδιακή πάθηση και το 16% απο εγκεφαλικο επεισόδιο», εξηγεί ο Γεώργιος Δημητριάδης, καθηγητής Παθολογίας, διευθυντής Β' Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής Μονάδας Έρευνας και Διαβητολογικού Κέντρου της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΠΓΝΑ «Αττικόν») και πρόεδρος της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ΕΔΕ) που συμμετείχε στις εργασίες του συνεδρίου.

Και συμπληρώνει βέβαια ότι «βασική προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι η καλή και στενή συνεργασία γιατρού και ασθενή». 
 
Βέβαια τονίζει ότι η επιστημονική κατάρτιση και η δια βίου εκπαίδευση των γιατρών που στελεχώνουν τα διαβητολογικά ιατρεία παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή της σωστής θεραπείας. 

«Τα φάρμακα του διαβήτη, τόσο τα από τους στόματος όσο και οι ινσουλίνες, έχουν γίνει πια πραγματικά 'έξυπνα', ασφαλή και αποτελεσματικά. Οπότε το 'πρόβλημα' για τους γιατρούς είναι να επιλέξουν τι ρυθμίζει καλύτερα και γρήγορα τον ασθενή και πώς ο τελευταίος θα πεισθεί να τηρήσει με ευβλάβεια τη θεραπεία», λέει. 

Τα έτοιμα μίγματα ινσουλινών 24ωρης ή και 48ωρης διάρκειας σίγουρα έχουν αλλάξει τη θεραπεία τους διαβήτη τα τελευταία χρόνια. Όμως, η συμμόρφωση του ασθενή στις οδηγίες του θεράποντος γιατρού δεν θεωρείται πάντα αυτονόητη. 

«Πολλές φορές οι ασθενείς ψεύδονται σκοπίμως ή όχι για τη διατροφή τους και ο γιατρός θα πρέπει να μπορεί να κατανοήσει τί πραγματικά συμβαίνει πίσω από αυτά που λέει ή δεν λέει ο ασθενής», εξηγεί η Παναγιώτα Μήτρου, Παθολόγος - Ερευνήτρια του Εθνικού Κέντρου Διαβήτη, μελέτη στην οποία συμμετείχε παρουσιάστηκε στο EASD 2017. 

«Πάρτε για παράδειγμα τη μελέτη μας που εξέτασε την επίδραση του αριθμού των γευμάτων στη ρύθμιση του σακχάρου του αίματος. Οι ασθενείς που εντάχθηκαν στο δείγμα ήταν σχετικά νέοι, περίπου 40-45 ετών και άνω, νεοδιαγνωσμένοι. Τους ρωτήσαμε τί έτρωγαν το πρωί. Οι περισσότεροι απάντησαν αρχικα 'τίποτα'. Όμως, σε περαιτέρω διευκρινιστικές ερωτήσεις, όπως αν προτιμούσαν καφέ ή γάλα το πρωί και αν έτρωγαν ψωμί, απάντησαν ότι έπιναν καφέ και έτρωγαν 2-3 φρυγανιές για να πάρουν τα φάρμακά τους. Αυτό δείχνει ότι άθελά τους αποκρύπτουν στοιχεία που είναι πολύτιμα για τους γιατρούς», σημειώνει η κ. Μήτρου.

Η ερευνήτρια προσθέτει επίσης πόσο δύσκολο ήταν, όχι να βρει τον απαραίρητο αριθμό ασθενών για τη διενέργεια της μελέτης, αλλά να πεισθούν να τηρήσουν σωστά το διατροφικό πρόγραμμα που είχαν σχεδιάσει οι ειδικοί. 

«Σήμερα, η διατροφή των ασθενών με διαβήτη δεν είναι πια τόσο περίπλοκη και στερητική, όπως παλιά. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι ο διαβητικός δεν πρέπει να τηρεί τους κανόνες ή την ισορροπία στη διατροφή του. Πρέπει να εφαρμόζει δια βίου ένα υγιεινό διαιτολόγιο, όσο το δυνατόν πιο κοντά στους κανόνες της Μεσογειακής Διατροφής και φυσικά να αθλείται», εξηγεί η κυρία Μήτρου. 

Σύμφωνα με την ίδια, σημασία έχει να ακολουθεί ο ασθενής σταθερά ένα υγιεινό διατροφικό μοντέλο και όχι για λίγο, όπως και να έχει σταθερό σωματικό βάρος, αφού η απώλεια ή η πρόσληψη βάρους απορρυθμίζουν τον ασθενή με διαβήτη και ακυρώνουν πολλές φορές την αξία των θεραπευτικών μέσων. 

Ωστόσο, η καλή σχέση και στενή συνεργασία γιατρού-ασθενή, και φυσικά η τακτική αξιολόγηση της αποδοτικότητας της θεραπείας, μπορούν να εγγυηθούν ότι «ο πάσχων από διαβήτη θα κάνει κτήμα του τις οδηγίες και θα τις εφαρμόζει δια βίου», προσθέτει ο κ. Δημητριάδης. 

Ευτυχώς πλέον, την κλασσική επαφή γιατρού-ασθενή έρχονται να συμπληρώσουν έξυπνες εφαρμογές (apps) που διευκολύνουν την παρακολούθηση των ασθενών και τη συλλογή δεδομένων.

«Η Ελλάδα, αν και συνήθως πιστεύουμε ότι υστερεί ως προς τις επιστημονικές εξελίξεις, στον τομέα της Ιατρικής δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις άλλες χώρες. Στο φετινό συνέδριο είχαμε περί τις 20 ελληνικές μελέτες, προφορικές παρουσιάσεις και posters. Αυτό σημαίνει πως παρά τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουμε καθημερινά στα δημόσια νοσοκομεία, υπάρχει διάθεση για πρωτοπορία και καινοτομία. Παράγεται γνώση και ενσωματώνουμε στην καθημερινότητα μας ότι είναι τεχνολογικά διαθέσιμο για να μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι ο ασθενής θα είναι ρυθμισμένος και σε άμεση επικοινωνία με τον γιατρό του», εξηγεί ο πρόεδρος της ΕΔΕ.  

Και καταλήγει λέγοντας ότι, η Πολιτεία θα πρέπει να προάγει την παραγωγή επιστημονικής γνώσης μέσω των κλινικών μελετών και να εγγυάται την πρόσβαση στις καινοτόμες θεραπείες με γνώμονα την αποτελεσματικοτητα και όχι την τιμή των φαρμάκων, αν επιδιώκει πραγματικά εξοικονόμηση πόρων. «Η πρόληψη των επιπλοκών του διαβήτη μπορεί να εξοικονομήσει τεράστια ποσά δημόσιου και ιδιωτικου χρήματος, αρκεί ο γιατρός να έχει την ελευθερία να διαλέξει μεταξύ του πλήθους των θεραπευτικών επιλογών και ο ασθενής να τηρεί πιστά τις οδηγίες για υγιεινή διατροφή και άσκηση», τονιζει χαρακτηριστικά. 

Και οι δυο επιστήμονες, όμως, υπενθυμίζουν ότι παρόλη την πρόοδο της επιστήμης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την πρόληψη. Και δυστυχώς η πρόληψη υγείας στην Ελλάδα δεν έχει αναπτυχθεί όσο στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ με αποτέλεσμα η σπατάλη χρήματος για την αντιμετώπιση των επιπλοκών των χρόνιων παθήσεων να παραμένει μια ανοιχτή πληγή για το Δημόσιο Σύστημα Υγείας. 

Μαίρη Μπιμπή

health.in.gr

Επιστημονικές Εξελίξεις:  Περισσότερα Θέματα