Τέλος στην καθημερινή λήψη χαπιών;

Ενέσιμη θεραπεία δυο ή τρεις φορές τον χρόνο μειώνει την LDL χοληστερόλη

Ενέσιμη θεραπεία δυο ή τρεις φορές τον χρόνο μειώνει την LDL χοληστερόλη
Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα
Έλεγχο της LDL («κακής») χοληστερόλης με μια ένεση αντί για την καθημερινή λήψη χαπιών υπόσχονται βρετανοί ερευνητές, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, στη Νέα Ορλεάνη.

Η νέα δραστική ουσία, inclisiran, σε ενέσιμη μορφή θα μπορεί να χορηγείται δυο ή τρεις φορές τον χρόνο από τον θεράποντα ιατρό και να μειώνει στο μισό την τιμή της LDL χοληστερόλης στον οργανισμό του ασθενή.

Πρόκειται για προκαταρκτικά κλινικά δεδομένα που παρουσίασε ο Δρ Καουσικ Ρέι, καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο Κολέγιο Imperial του Λονδίνου σημειώνοντα ότι «η inclisiran συντελεί σε σημαντικές και ισχυρές μειώσεις της LDL χοληστερόλης, άρα μπορεί να επηρεάσει τα καρδιαγγειακά επεισόδια και να μας δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην πρόληψη της καρδιακής νόσου, του εμφράγματος και του εγκεφαλικού επεισοδίου δια της μείωσης της αθηροσκλήρωσης».

Σήμερα, η θεραπεία αιχμής για τη μείωση της χοληστερόλης είναι οι στατίνες. Αλλά σύμφωνα με νεότερα δεδομένα που παρουσίαστηκαν στο αμερικανικό συνέδριο, ο συνδυασμός τους με του αναστολείς PCSK9, στους οποίους ανήκει και η inclisiran, μπορεί να συντελέσει σε πρωτόγνωρα χαμηλά επίπεδα την LDL χοληστερόλη.

Συγκεκριμένα, ο συνδυασμός στατίνης με τον αναστολέα PCSK9 evolocumab μειώνει την χοληστερόλη κατά σχεδόν 60% περισσότερο, απ' ότι μόνη της η στατίνη. «Η μείωση της χοληστερόλης τόσο χαμηλά συντελεί σε αναστροφή της αθηροσκλήρωσης στους τέσσερις στους πέντε ασθενείς» εξηγεί ο Δρ Στήβεν Νίσσεν, πρόεδρος Καρδιαγγειακής Ιατρικής στην Κλινική Κλίβελαντ, του Οχάιο.

Στην μελέτη του evolocumab έλαβαν μέρος 846 ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Οι μισοί πήραν στατίνη μόνο και οι άλλοι συνδυασμό στατίνης και αναστολέα PCSK9. Περίπου, το 81% των ασθενών της συνδυαστικής αγωγής είχαν μείωση του όγκου της αθηρωματικής πλάκας.

«Ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχαμε δει αναστροφή της αθηροσκλήρωσης σε τέτοιο εύρος. Πρόκειται πραγματικά για κάτι συναρπαστικό» σημείωσε ο Δρ Νισσεν.

Δραστικές ουσίες, όπως το evolocumab και η inclisiran, αναγκάζουν το ήπαρ να αποβάλλει περισσότερη LDL χοληστερόλη από την αιματική κυκλοφορία, δια της εμπλοκής της πρωτεΐνης PCSK9. Δυστυχώς, οι πρώτης γενιάς αναστολείς PCSK9, όπως το evolocumab, απαιτούν από τον ασθενή να λαμβάνει 12 με 24 ενέσιμες δόσεις ετησίως, καθιστώντας την αγωγή δαπανηρή και καθόλου βολική.

Η inclisiran όμως, ως νέας γενιάς αναστολέας PCSK9, δρα σε γενετικό επίπεδο εμποδίζοντας τα κύτταρα να παράγουν PCSK9, ευθύς εξ αρχής.

Στην κλινική δοκιμή που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, έλαβαν μέρος 500 άτομα, που είτε πήραν μια από τέσσερις δόσεις του φαρμάκου, είτε εντάχθηκαν στην ομάδα ελέγχου.

Μια δόση των 300 mg ή και περισσότερο της δραστικής ουσίας συντέλεσε σε 51% μείωση της LDL χοληστερόλης για τουλάχιστον 90 ημέρες. Ενώ δύο δόσεις συντέλεσαν σε 57% μείωση της χοληστερόλης για έξι μήνες.

Βάσει των αποτελεσμάτων, οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι ασθενείς με υπερχοληστερολαιμία θα χρειάζονται μόνο δύο με τρεις δόσεις inclisiran τον χρόνο για να έχουν υπό έλεγχο της πάθηση.

Ωστόσο, ο καθηγητής Μποργκε Νορντεστγκααρντ από το Νοσοκομείο Herlev-Gentofte της Δανίας έσπευσε να διερωτηθεί αν η μείωση της LDL χοληστερόλης θα έχει διάρκεια σε βάθος χρόνου.

Ο Ρόμπερτ Εκελ, καθηγητής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο συμπλήρωσε ότι «ενώ η δραστική μείωση της χοληστερόλης μειώνει τις αρτηριακές πλάκες θα πρέπει να αποδειχθεί και στις κλινικές μελέτες αν όντως αυτό σημαίνει μείωση των εμφραγμάτων και των εγκεφαλικών επεισοδίων στους συγκεκριμένους ασθενείς. Διότι αν τελικά υφίστανται κάποιες αθηρωματικές πλάκες που είναι πιο μαλακές και λιγότερο πυκνές, τότε ενδεχομένως ο κίνδυνος να είναι πιο υπαρκτός, αφού είναι πιθανότερο να 'σπάσουν' και να φράξουν κάποια αρτηρία».

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι και οι νεότεροι θεραπευτικοί παράγοντες για την υπερχοληστερολαιμία είχαν παρόμοιες παρενέργειες με τις στατίνες, δηλαδή μυϊκούς πόνους, κεφαλαλγίες, κόπωση, υπέρταση, διάρροια, ζάλη και οσφυαλγία.

Μαίρη Μπιμπή

health.in.gr

Επιστημονικές Εξελίξεις:  Περισσότερα Θέματα