50ο Ετήσιο Συνέδριο EASD

Σημαντικές βελτιώσεις στη θεραπεία του διαβήτη τύπου ΙΙ πετυχαίνει η λιξισενατίδη

Σημαντικές βελτιώσεις στη θεραπεία του διαβήτη τύπου ΙΙ πετυχαίνει η λιξισενατίδη
Βιέννη, Αυστρία
Η λιξισενατίδη επιβραδύνει σημαντικά τη γαστρική κένωση σε σχέση με τη λιραγλουτίδη και επιδεικνύει σημαντικά υψηλότερη μείωση των επιπέδων της μεταγευματικής γλυκόζης, σύμφωνα με νεότερα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του 50ου Ετήσιου Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μελέτης του Διαβήτη (EASD), στη Βιέννη.

Η λιξισενατίδη είναι ένας άπαξ ημερησίως χορηγούμενος γευματικός αγωνιστής υποδοχέων του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου 1 (GLP-1 RA) για την αντιμετώπιση ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου ΙΙ. Το GLP-1 είναι ένα φυσικό πεπτίδιο, που εκκρίνεται στο σώμα εντός λίγων λεπτών από τη λήψη ενός γεύματος. Είναι γνωστό ότι καταστέλλει την έκκριση γλυκαγόνης από τα παγκρεατικά α-κύτταρα και διεγείρει τη γλυκοζοεξαρτώμενη έκκριση ινσουλίνης από τα παγκρεατικά β-κύτταρα.

Τα νεότερα στοιχεία δείχνουν επίσης μία λιγότερο εμφανή επιβράδυνση σε ασθενείς με βραδεία γαστρική κένωση κατά την έναρξη της μελέτης, γεγονός που ενδέχεται να υποδηλώνει περιορισμένο κίνδυνο επιδείνωσης των διαταραχών γαστρικής κένωσης.

Πιο αναλυτικά, τα αποτελέσματα πρόσθετης ανάλυσης από τη συγκριτική (head-to-head) φαρμακοδυναμική μελέτη, διάρκειας 8 εβδομάδων, της λιξισενατίδης έναντι της λιραγλουτίδης σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ινσουλίνη glargine, έδειξε ότι η θεραπεία με λιξισενατίδη επιβράδυνε σε σημαντικά υψηλότερο βαθμό τη γαστρική κένωση σε σύγκριση με τη θεραπεία με λιραγλουτίδη, αποτέλεσμα που συσχετίζεται με μείωση των επιπέδων μεταγευματικής γλυκόζης (PPG).

Παλαιότερα αποτελέσματα από αυτή τη μελέτη που έχουν ήδη ανακοινωθεί δείχνουν σημαντικά υψηλότερη μείωση της μεταγευματικής γλυκόζης αίματος (PPG) από την έναρξη της μελέτης με την λιξισενατίδη σε σύγκριση με τη λιραγλουτίδη.

Στη νέα ανάλυση η λιξισενατίδη έδειξε μία μικρότερη αύξηση της επιβράδυνσης της γαστρικής κένωσης σε ασθενείς που εμφάνιζαν βραδύτερη γαστρική κένωση στην αρχή της θεραπείας (έναρξη της μελέτης), γεγονός που υποδηλώνει περιορισμένο κίνδυνο επιδείνωσης των υφιστάμενων διαταραχών γαστρικής κένωσης.

Επρόκειτο για μία τυχαιοποιημένη, ανοιχτή, παράλληλη κλινική μελέτη τριών ομάδων, διάρκειας 8 εβδομάδων, που σύγκρινε την λιξισενατίδη (20µg) με τη λιραγλουτίδη (1,2mg και 1,8mg) που χορηγούνταν άπαξ ημερησίως σε 142 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ, οι οποίοι λάμβαναν θεραπεία ινσουλίνης glargine που είχε τιτλοποιηθεί στη βέλτιστη δοσολογία (SMPG των 80–100mg/dL), με ή χωρίς μετφορμίνη.

Όλοι οι ασθενείς χωρίστηκαν σε ομάδες με βάση τριτημόρια (T) ημίσειας ζωής (t1/2) της γαστρικής κένωσης κατά την έναρξη της μελέτης για την ανάλυση των εκβάσεων την 8η εβδομάδα (T1: 92-150min, T2: 151-170min, T3: 171-334min). Την 8η εβδομάδα, η αύξηση της επιβράδυνσης γαστρικής κένωσης (tlag) ήταν σημαντικά υψηλότερη(p<0,0001) με θεραπεία λιξισενατίδης 20µg έναντι λιραγλουτίδης 1,2 και 1,8mg (η μέση μεταβολή LS ανά θεραπεία ήταν 105,5 min και 126,7 min για τη λιξισενατίδη 20µg έναντι λιραγλουτίδης 1,2 και 1,8mg, αντίστοιχα). Οι ασθενείς με ταχύτερη γαστρική κένωση κατά την έναρξη της μελέτης εμφάνισαν μεγαλύτερη επιβράδυνση του λανθάνοντα χρόνου απορρόφησης γαστρικής κένωσης (tlag) με τη Λιξισενατίδη® (μέση μεταβολή LS tlag [SE] στο T1 έναντι T3: 165,33 [44,22] min• p=0,0009). Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στην οριακή περιοχή κάτω από την καμπύλη σακχάρου για 4 ώρες μετά τη λήψη τυποποιημένου προγεύματος στερεάς τροφής (AUC PPG00:30-04:40h) μεταξύ των τριτημορίων T1 και T3 στην ομάδα θεραπείας με λιξισενατίδη (T1 = -6,7 h.mmol/L, T3 = -13,0 h.mmol/L, p=0,0085) αλλά καμία άλλη σημαντική διαβάθμιση στο πλαίσιο κάθε ομάδας θεραπείας στις τιμές της περιοχής κάτω της καμπύλης (AUC) της μεταγευματικής γλυκόζης (PPG) ή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c).

Τα αποτελέσματα ασφάλειας για αυτή τη μελέτη έχουν ανακοινωθεί στο παρελθόν. Η συμπτωματική υπογλυκαιμία υπήρξε ελάχιστα πιο συχνή στην ομάδα θεραπείας με λιξισενατίδη (14 επεισόδια με λιξισενατίδη έναντι 9 και 10 επεισοδίων με λιραγλουτίδη 1,2mg και 1,8mg, αντίστοιχα). Αναφέρθηκε ένα περιστατικό σοβαρής συμπτωματικής υπογλυκαιμίας στην ομάδα θεραπείας με λιξισενατίδη και ένα περιστατικό ήπιας ασυμπτωματικής επιβεβαιωμένης παγκρεατίτιδας στην ομάδα θεραπείας με λιραγλουτίδη 1,8mg. Αναφέρθηκαν περισσότερες γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες (GI AEs) στις ομάδες θεραπείας με λιραγλουτίδη σε σχέση με την ομάδα θεραπεία με λιξισενατίδη (21 και 22 με λιραγλουτίδη 1,2mg and 1,8mg, αντίστοιχα, έναντι 17 με λιξισενατίδη) ενώ αναφέρθηκε ναυτία σε 8 και 11 περιπτώσεις θεραπείας με λιραγλουτίδη 1,2mg και 1,8mg αντίστοιχα, έναντι 9 με λιξισενατίδη. Η θεραπεία με λιραγλουτίδη οδήγησε επίσης σε υψηλότερη αύξηση από την έναρξη της μελέτης έως την 8η εβδομάδα στα επίπεδα των παγκρεατικών ενζύμων αμυλάση και λιπάση σε σύγκριση με τη θεραπεία με λιξισενατίδη (αμυλάση: +8,01IU/L, SE 4,00 και +5,68IU/L, SE 4,13 για τη λιραγλουτίδη 1,2mg και 1,8mg, αντίστοιχα, έναντι +2,98IU/L, SE 4,00 για λιξισενατίδη• λιπάση: +21,12IU/L, SE 7,16 και +20,76IU/L, SE 7,38, έναντι +6,97IU/L, SE 7,11). Η μέση αύξηση των καρδιακών παλμών, που καταγράφηκε με περιπατητική παρακολούθηση, στο 24ωρο ήταν υψηλότερη με τη λιραγλουτίδη 1,2mg και 1,8mg σε σύγκριση με τη λιξισενατίδη (9bpm για τη λιραγλουτίδη, 3bpm για τη λιξισενατίδη, p<0,0001), χωρίς σημαντική μεταβολή της αρτηριακής πίεσης στο 24ωρο.


Η λιξισενατίδη εγκρίθηκε στην Ευρώπη το 2013 για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου ΙΙ για την επίτευξη γλυκαιμικού ελέγχου σε συνδυασμό με από του στόματος φαρμακευτικά σκευάσματα που μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης και/ή βασική ινσουλίνη, εφόσον τα παραπάνω, παράλληλα με δίαιτα και άσκηση, δεν πετυχαίνουν επαρκή γλυκαιμικό έλεγχο.

Η λιξισενατίδη έχει λάβει άδεια κυκλοφορίας σε περισσότερες από 50 χώρες παγκοσμίως για την αντιμετώπιση ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου ΙΙ και διατίθεται στην αγορά της Ευρώπης, της Ιαπωνίας, της Βραζιλίας, του Μεξικού και σε άλλες αγορές. Η Sanofi σχεδιάζει να καταθέσει εκ νέου αίτηση νέου φαρμάκου (New Drug Application) για τη λιξισενατίδη στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2015 μετά την ολοκλήρωση της μελέτης καρδιαγγειακών συμβαμάτων ELIXA.

Η συσκευή χορήγησης (πένα) της λιξισενατίδης έχει κερδίσει μια σειρά βραβείων καινοτόμου σχεδιασμού, συμπεριλαμβανομένων των Good Design Award 2012 και iF Product Design Award. Η εκδοχή της συσκευής χορήγησης λιξισενατίδης που χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία κέρδισε το Good Design Award (G Mark) για το 2013.

health.in.gr

Επιστημονικές Εξελίξεις:  Περισσότερα Θέματα